Προσευχή | proseuxi.gr
Αρχική » Θεολογικος Λογος » Όλα να τα περιμένομε στη ζωή αυτή…

Όλα να τα περιμένομε στη ζωή αυτή…

Όλα να τα περιμένομε στη ζωή αυτή

Όλα να τα περιμένομε στη ζωή αυτή…

«Ἔτσι ποτέ μή στείλεις νά ρωτήσεις: γιά ποιόν κτυπᾶ ἡ καμπάνα. Κτυπᾶ γιά σένα». (Ἔρνεστ Χεμινγουέι).

Γεγονότα καθημερινά ἀπό τήν ἀρνητική ὄψη τῆς ζωῆς μέ τά προβλήματά της, τίς ἀρρώστιες, τά ἀτυχήματα, τήν φτώχεια, τήν παρακμή, τήν πτώση καί τόν θάνατο, θά πρέπει νά μᾶς φρονιματίζουν, νά μᾶς παιδαγωγοῦν, νά μᾶς συνεφέρουν καί νά κοιτάζομε μήπως κάτι πού συμβαίνει σέ ἄλλους, συμβεῖ κάποτε, ἀργά ἤ γρήγορα, καί σέ μᾶς.

Τό κείμενο τοῦ γραφτοῦ μου αὐτοῦ δανείστηκα ἀπό τό σχετικό ἄρθρο τῆς Νίκης – Ἄννας Παπουλάκου, γραμμένο στήν ἐφημερίδα τῆς Νίκαιας Πειραιᾶ «Η ΝΙΚΗ» καί τήν ἀφορμή μοῦ τήν δίνει ἡ καθημερινότητα, καί προπαντός τό θέαμα, καί μάλιστα τό βίωμα, τοῦ ἀνθρώπινου πόνου στά Νοσοκομεῖα, μιά εὐλογημένη ἀπό τόν Θεόν ἐμπειρία στόν ἑαυτόν μου… Τά λόγια τοῦ Χεμινγουέι, πού βάλαμε στήν ἀρχή, εἶναι παρμένα ἀπό τό ὑπέροχο, καί πάντα ἐπίκαιρο βιβλίο του «Γιά ποιόν κτυπᾶ ἡ καμπάνα».

Μαζί μέ τίς σκέψεις μου πάνω στό θέμα βάζω καί ἐκεῖνες τῆς Νίκης – Ἄννας Παπουλάκου. Γιατί πάντα πιστεύομε πώς ὅ,τι συμβαίνει στόν διπλανό, ἀποκλείεται νά συμβεῖ καί σέ μᾶς; Ἐκφράζοντας παράλληλα μέ μεγάλη εὐκολία τήν γνώμη καί τήν ἄποψή μας γιά ὅ,τι τοῦ συμβαίνει ἤ συμβαίνει γύρω μας, ἔχοντας ἄμεσες ἀπαντήσεις! Μήπως ἐπιβεβαιωνόμαστε καί καταξιωνόμαστε μ’ αὐτόν τόν τρόπο μέσα μας καί μέσα ἀπό τήν ἀτυχία ἤ τό πρόβλημα τοῦ ἄλλου γιά νά νιώσομε ἐμεῖς πιό καλά; Μήπως μᾶς λείπει ἡ αὐτογνωσία; Μήπως ἐπικοδομητικά ἐνδιαφέροντα; Ἤ μήπως μέ τό νά ἀσχολούμεθα μέ τό τί κάνουν ἤ τί συμβαίνει στούς ἄλλους, ξεφεύγομε ἀπό τό πιό ἐπώδυνο, πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τό νά ἀσχοληθοῦμε μέ μᾶς τούς ἴδιους…

Καί ἄν τύχει νά μᾶς συμβεῖ κάτι παρόμοιο, γιατί σπάνια συμπίπτει ἡ κρίσις καί ἡ γνώμη πού ἔχομε γιά τό δικό μας πρόβλημα, μέ αὐτή πού εὔκολα σχηματίσαμε καί ξεστομίσαμε στόν ἄλλον;

Θά θυμίσω μιά λαϊκή παροιμία πού λέει: «Ὅταν βλέπεις τήν ἀρκούδα καί χορεύει στοῦ γείτονά σου τήν πόρτα, μπορεῖ νά ἔλθει καί στή δική σου»! Παραίνεσις γιά ἑτοιμότητα καί προσέγγιση στό γεγονός πού συμβαίνει δίπλα μας! Ὁ ἀπέναντι, ξέρετε, εἶναι ἡ κατάλληλη λεία γιά νά βγάλομε τά δικά μας ἀπωθημένα κάποιες φορές, ἔ, τί λέτε; Αὐτά πού μᾶς ἐνοχλοῦν πάνω μας, στήν ζωή μας, αὐτά φοβόμαστε νά σχολιάσομε σέ μᾶς, τά ἐκσφενσδονίζομε θριαμβευτικά γιά τόν ἄλλο καί ἀνακουφιζόμαστε… Ὑποτίθεται!

Μιά μπάλα εἶναι δίχρωμη μισή – μισή. Ἐσεῖς εἶσθε ἀπό τήν μιά της πλευρά καί ὁ ἄλλος ἀπό τήν ἄλλη. Ἐσεῖς βλέπετε τό κόκκινο π.χ. χρῶμα καί ὁ ἄλλος τό ἄσπρο. Ἄν ἐρωτηθεῖτε τί χρῶμα ἔχει ἡ μπάλα, ἐσεῖς θά λέτε κόκκινο, ἐνῶ ὁ ἄλλος θά λέει ἄσπρο. Καί λογικό, γιατί ὁ καθένας λέει αὐτό πού βλέπει. Θά ἐπιμένετε ἀμφότεροι σ’αὐτό πού βλέπετε, (ὁ καθένας μέ τό δίκιο του βέβαια), καί στό τέλος λόγο στόν λόγο μπορεῖ νά τσακωθεῖτε κι ὅλας καί νά ἔλεθετε καί στά χέρια (μέ ὅλα τά σχετικά ἀρνητικά συναισθήματα). Ὅμως, ἄν ἀλλάζατε θέση, ἤ ἄν κάνατε ἕνα βῆμα μπροστά καί οἱ δυό, θά βλέπατε τήν ἀλήθεια καί δέν θά χάνατε χρόνο, δέν θά χαλούσατε τίς καρδιές σας.

Πόσες φορές στήν καθημερινή μας ζωή δέν μᾶς ἔχει συμβεῖ κάτι παρόμοιο; Καί δέν έννοῶ φυσικά τό παράδειγμα τῆς μπάλας. Πόσο πιό ἁπλά θά ἦταν τά πράγματα, ἄν πηγαίναμε καί στήν θέση τοῦ ἄλλου, ἤ ἄν κάναμε ἕνα βῆμα μπροστά καί οἱ δυό!

Κάθε νόμισμα ἔχει δύο ὄψεις. Ὁ ὁρίζοντας ἔχει 4 σημεῖα καί στρέφοντας τό βλέμμα γύρω – γύρω, ὅλο καί κάτι ἄλλο θά παρατηρήσομε… Γιατί, λοιπόν, ὅ,τι καί νά συμβεῖ σέ μᾶς ἤ στούς ἄλλους, νά μήν τό κοιτᾶμε ἀπό ὅλες τίς πλευρές; Τό μονόπλευρο ὁδηγεῖ, ὡς ἐπί τό πλεῖστον, σέ ἐλλειπείς ἐκτιμήσεις. Τό πολύπλευρο, εὐρύνει τήν σκέψη καί σαφῶς ὁδηγεῖ σέ πλέον ἐπιτυχημένες ἐκτιμήσεις. Ἄν βρεθοῦμε σέ μιά διασταύρωση μέ 4 γωνίες, σέ κάθε μιά ἀπό τίς 4 χωριστά κι ἄν σταθοῦμε θά ἔχομε διαφορετική ἄποψη, πού ὅμως, ἄν συνδυάσομε καί τίς 4 μεταξύ τους, θά βροῦμε τά κοινά σημεῖα, ἄρα θά ἔχομε τήν τελική καί ὁλοκληρωμένη ἄποψη.

Ἀφοῦ εἶναι τόσο ἁπλό, γιατί δέν τό κάνομε μέ ἀποτέλεσμα νά δυσκολεύομε τά πράγματα καί τήν ζωή μας. Πόσες φορές δέν ἔτυχε νά ποῦμε ἤ νά ἀκούσομε: «αὐτός ἔχει στενή ἀντίληψη τῶν πραγμάτων»; ἤ «κοιτάει τό θέμα ὑπό γωνία» ἀναρωτηθήκαμε ὅμως ποτέ γιά τό βαθύτερο νόημα αὐτῆς τῆς φράσεως;

Κοιτᾶμε συνήθως τό κάθε θέμα μέ τό τηλεσκόπιο, ἐπικεντρωμένοι σέ ἕνα σημεῖο, τό βλέπομε τεράστιο, ἐνῶ μποροῦμε νά τό δοῦμε μέ γυμνό ὀφθαλμόν, ἀπό ὅλες του τίς πλευρές καί τίς ἀπόψεις καί, προπαντός, στίς κανονικές του διαστάσεις, πού ἴσως στό τέλος μᾶς φανεῖ μηδαμινό!!!

Πόσες ἄλλες φορές πάλι δέν λέμε: «Αὐτό ἦταν ὅλο; Κι ἐγώ νόμιζα ἔτσι ἤ ἀλλιῶς…». Δηλαδή, μᾶς ἐκπλήσσει τό ἀποτέλεσμα πού μᾶς δείχνει τήν ἁπλότητα τοῦ θέματος, πού ἐμεῖς δέν σκεφθήκαμε!. Τό προσέξαμε ἆραγε αὐτό πού εἴπαμε; Γιά ἄλλο θά ποῦμε ναί, γιά ἄλλο θά ποῦμε ὄχι, ὁ καθένας μας ἄν ψάξει.

Μιλᾶμε σωστά, ἐννοοῦμε λάθος μερικές φορές, θά μπορούσαμε νά ποῦμε!!.

Ὅλα νά τά περιμένομε στήν ζωή: «Κοινή γάρ ἡ τύχη καί τό μέλλον ἀόρατον». Δέν στέκουνε τά «γιατί».

Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Ἰγνατίου Χατζηνικολάου, Θεολόγου-τ. Λυκειάρχου
Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱ.Μ. Κισάμου & Σελίνου
Περιοδικό «Χριστός και Κόσμος»

Και μη ξεχνάτε! Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό μας Δελτίο για να μαθαίνετε νέα και ενημερώσεις…

Ενημερωτικο Δελτιο

Σχετικά άρθρα με «Όλα να τα περιμένομε στη ζωή αυτή»:

Γέροντας Γεώργιος Καψάνης: Η ανάθεση της ζωής στον Πλάστη
Μόρφου Νεόφυτος: Το άνοιγμα στην αιώνια μνήμη (ΒΙΝΤΕΟ)
Τι ζητούσαν οι Φαρισαίοι από τον Χριστό;
Το αλφαβητάρι της αρετής του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου
Απόδειξη ότι ένας είναι ο Θεός και όχι πολλοί
Τι είναι ο Θεός; – Το ακατάληπτο αυτού

Ακολουθήστε μας:
instagram youtube


1 σχόλιο

Διάφορα

Εγγραφείτε στο Newsletter!

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε νέα & ενημερώσεις