Προσευχή | proseuxi.gr

Η ώρα της μεγάλης Θυσίας…

Η ώρα της μεγάλης Θυσίας

Η ώρα της μεγάλης Θυσίας

Καθώς οι μέρες κυλούν, μας φέρνουν όλο και πιο κοντά στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Πλησιάζει η ώρα της μοναδικής, αγίας, λυτρωτικής Θυσίας του Κυρίου μας.

Ο Κύριός μας είχε προ οφθαλμών Του συνεχώς τη μεγάλη αυτή ώρα και συχνά έκανε λόγο γι’ αυτήν. Και τη συγκλονιστική Του Αρχιερατική προσευχή με την ώρα αυτή την ξεκίνησε. «Πάτερ», είπε, «ελήλυθεν η ώρα»!

Πατέρα, έφθασε η ώρα! Η ώρα της μεγάλης Θυσίας.

Όλη η ζωή του Κυρίου επί της γης ήταν ώρα και καιρός θυσίας. Άφησε την ουράνια δόξα Του, γεννήθηκε σε μια φάτνη, παρουσιάσθηκε στη γη ταπεινός άνθρωπος.

Τώρα όμως όλα κορυφώνονται! Το πικρό ποτήριο, που πολλές φορές άγγιζε τα χείλη Του, τώρα καλείται να το πιεί.

Ήλθε η ώρα του Πάθους. Η ώρα της μεγάλης Θυσίας…

Την ώρα αυτή και το πανάχραντο σώμα Του θα πονέσει. Οι αγροίκοι Ρωμαίοι στρατιώτες θα καταφέρουν επί του γυμνού σωματός Του χτυπήματα φοβερά με το μαστίγιο. Τα πόδια και τα χέρια θα τρυπηθούν από τα σουβλερά καρφιά. Η πλευρά θα διαπεραστεί από τη λόγχη, τα αυτιά θα ακούσουν τις χειρότερες ύβρεις και βλασφημίες. Οι οφθαλμοί θα γίνουν μάρτυρες τόσων απάνθρωπων εκδηλώσεων. Η κεφαλή θα αισθανθεί φρικτούς πόνους από τα αιχμηρά αγκάθια, η γλώσσα θα δοκιμάσει αφόρητη δίψα.

«Έκαστον μέλος της αγίας Σου σαρκός ατιμίαν δι’ ημάς υπέμεινε…», θα ψάλουμε το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης.

Ανώτερος όμως του σωματικού είναι ο ψυχικός πόνος.

Πιο οδυνηρή από τα καρφιά είναι η προδοσία του μαθητή και το δόλιο φίλημά του, η άρνηση του πιο πιστού και σταθερού των μαθητών, του Πέτρου, και η εγκατάλειψη των υπολοίπων. Και μαζί μ’ αυτά οι ψευδομαρτυρίες, ο φθόνος, η κακεντρέχεια των αρχόντων του Ισραήλ, η δειλία του Πιλάτου, η σκληρότητα των στρατιωτών, η βλασφημία του ληστή, η αχαριστία ενός αλλοπρόσαλλου και επιπόλαιου λαού.

Και το αποκορύφωμα του Πάθους:

η ώρα κατά την οποία ο «πάντων αγίων αγιώτατος Λόγος», «ο μη γνούς αμαρτίαν», θα φορτωθεί τις αμαρτίες, τις ανομίες, τις ασχημοσύνες όλων των ανθρώπων όλων των αιώνων. Και η συνέπεια αυτής της εκούσιας αναλήψεως της δικής μας ενοχής θα είναι να αισθανθεί την εγκατάλειψη του Θεού Πατρός.

Ο Πατήρ αποστρέφει το πρόσωπό Του από τον Μονογενή Υιό Του, διότι Εκείνος έχει αναλάβει πραγματικά τις αμαρτίες του κόσμου, χωρίς ο ίδιος να έχει ποτέ ούτε στο απειροελάχιστο αμαρτήσει.

Τέλος, θα ακολουθήσει η ώρα του θανάτου. Και μάλιστα τέτοιου θανάτου, σκληρού και οδυνηρού, σταυρικού θανάτου!

Όσο όμως δύσκολη και αν ήταν η ώρα εκείνη, ο Κύριος δεν κλονίζεται.

Βαδίζει σταθερά στην εκπλήρωση του θείου θελήματος. Σε κάθε Του βήμα προς το εκούσιο Πάθος αποκαλύπτεται η σταθερότητα, η υπακοή στον ουράνιο Πατέρα.

Και όλα αυτά από άπειρη αγάπη για μας! Αγάπη άπειρη. Ήθελε με όλη τη δύναμη της αγάπης Του να μας σώσει, να μας απαλλάξει από το βάρος της αμαρτίας, να μας ανοίξει τον Παράδεισο, να μας χαρίσει πλήθος δωρεών: τον αγιασμό, τη σοφία, τη Χάρι του Αγίου Πνεύματος, την ένωση μαζί Του δια των θεών Μυστηρίων, την κληρονομία της αιωνίου ζωής, τη θέωση.

Αυτή η ώρα της Θυσίας δεν θα λησμονηθεί ποτέ. Αφού και στην αιωνιότητα ο Κύριος ως «αρνίον εσφαγμένον» θα φέρει τα στίγματα αυτής της ώρας, της μεγάλης Θυσίας. Η ώρα αυτή θα παραμένει αιώνια!

Ας εμβαθύνουμε για μια ακόμη φορά αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα στην αγάπη Του, να την ζήσουμε περισσότερο.

Ατενίζοντας τον Σταυρό Του να πάρουμε δύναμη για τις δικές μας δύσκολες ώρες, και η ενατένιση αυτή να γίνει αφετηρία νέας ζωής, ζωής θερμότερης και έμπρακτης αγάπης γι’ Αυτόν που τόσο πόνεσε και θυσιάστηκε για μας.

Περιοδικό «Ο Σωτήρ»,
1 Απριλίου 2017 – Τεύχος 2152

Ακολουθήστε μας

Ακολουθήστε μας για να είστε απόλυτα συντονισμένοι με τις ενημερώσεις της ημέρας και εμείς αναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα.

Εγγραφείτε στο Newsletter!

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε νέα & ενημερώσεις

X