Προσευχή | proseuxi.gr
Αρχική » Θεολογικος Λογος » Πάτερ ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιον σου…

Πάτερ ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιον σου…

Πάτερ ήμαρτον

Κυριακή του Ασώτου – Ας κλάψουμε…

«Πάτερ ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιον σου…» (Λουκ. 15,18,21)

Θα έπρεπε πάντοτε, όλες τις Κυριακές, οι Χριστιανοί να σπεύδουν στο ναό, ιδιαιτέρως όμως σήμερα· γιατί την Κυριακή αυτή εορτάζουμε όλοι.

Εορτάζουμε όλοι; μα τι περίεργος λόγος ειν’ αυτός; θα πήτε. Εμείς, άντρες – γυναίκες, έχουμε ονόματα αγίων και γιορτάζουμε σε διάφορες ημερομηνίες, πως εσύ λες ότι σήμερα γιορτάζουμε όλοι;

Εορτάζουμε, αγαπητοί μου, γιατί σήμερα είναι Κυριακή του Ασώτου και λίγο ή πολύ όλοι είμαστε άσωτοι, μοιάζουμε με τον άσωτο του ευαγγελίου, συνεπώς έχουμε την πανήγυρί μας.

Και για να δείτε ότι αυτό είναι αλήθεια, θα προσπαθήσω να σάς δείξω, ότι το καρτποστάλ, η φωτογραφία αυτή που παρουσιάζει σήμερα ο φακός του ιερού ευαγγελίου, είναι φωτογραφία και δική μου και δική σας και όλου του κόσμου.

Από που ν’ αρχίσουμε, αγαπητοί μου; από τους πλουσίους ή τους φτωχούς, από τους βασιλιάδες και άρχοντες και μεγιστάνες ή τους άσημους της γης, από τους γέρους ή τους νέους και τα παιδιά; Όλοι κατά κάποιο τρόπο βρισκόμαστε μέσα στον κύκλο της ασωτίας. Ας παρουσιάσουμε ένα κατάλογο των ασώτων.

– Άσωτος είναι ο άντρας εκείνος πού, ενώ και άνεση και υγεία έχει και θα μπορούσε με την ευλογία του Θεού και την ευχή των γονέων του να παντρευτεί, ν’ ανοίξει σπίτι και να ζει ήσυχη οικογενειακή ζωή, αυτός γυρίζει τις νύχτες ασύδοτος δεξιά κι αριστερά.

– Άσωτη επίσης είναι η γυναίκα εκείνη που όλη μέρα αντι να εργάζεται κοιμάται και τη νύχτα βγαίνει σαν νυχτερίδα του διαβόλου σε κέντρα διασκεδάσεως, για να ρουφήξει το αίμα άμυαλων νέων, ν’ αρπάξει τα χρήματά τους και να καταστρέψει την υγεία τους.

– Άσωτο είναι το αγόρι ή το κορίτσι εκείνο που δεν μαζεύονται πια όπως άλλοτε με τη δύση του ήλιου στη φωλιά της οικογενείας, αλλά ξενυχτούν, γυρίζουν τις πρωινές ώρες ζαλισμένοι απ’ τα ποτά και, ενώ μια μάνα αγωνιά που βρίσκονται και τι κάνουν, αυτοί έχουν το σπίτι σαν ξενοδοχείο ύπνου και φαγητού.

– Άσωτος είναι κι ο εργοστασιάρχης εκείνος πού, ενώ με τον ιδρώτα των εργατών κερδίζει εκατό και διακόσα τοις εκατό και μπορούσε να τους αμείβει ώστε να ζουν κ’ εκείνοι σαν άνθρωποι, αυτός τους δίνει ψίχουλα, «ημερομίσθια πείνας», τη στιγμή που ο ίδιος με λιμουζίνες αεροπλάνα κόττερα και θαλαμηγούς ταξιδεύει και γλεντάει.

– Για να είμαστε δίκαιοι όμως, ασωτία υπάρχει και στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα άσωτος είναι κι ο εργάτης εκείνος, που δουλεύει μεν τίμια όλη τη ‘βδομάδα, αλλά το Σάββατο μόλις πληρωθεί, ενώ η γυναίκα του περιμένει ένα ρούχο, το παιδί του ένα τετράδιο,η μάνα του το φάρμακό της, αυτός βάζει φωτιά και καίει όλα τα λεφτά του σε κέντρα και καπηλειά και ποικίλα διαφθορεία. Αλλά δεν τελειώσαμε. Θα μου πείτε· Εγώ δεν είμαι απ’ αυτούς· είμαι παντρεμένος, ή είμαι γυναίκα τίμια, ή είμαι παιδί που πηγαίνω στο σχολείο και σπουδάζω· εμείς δεν σπαταλούμε, ζούμε με οικονομία. Πως λοιπόν λες, ότι όλοι είμαστε άσωτοι;…

Ας διευρύνουμε τον κύκλο. Εκτός απ’ τον κατάλογο αυτό ασώτων που ανέφερα, υπάρχει κ’ ένας άλλος. Ας τολμήσω ν’ ανοίξω τον δεύτερο κατάλογο ασώτων.

Άσωτος είναι κ’ εκείνος που σπαταλάει όχι μόνο χρήματα, αλλά και κάτι άλλο ανώτερο από το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Άσωτος είναι κ’ εκείνος που σπαταλά το χρόνο του, τα χαρίσματά του (όπως ψάλλει σήμερα ο υμνωδός, «…της ψυχής τα χαρίσματα ασώτως διεσκόρπισα»δοξαστ. αίνων Κυρ. Ασώτ.), τα πολύτιμα εκείνα πετράδια που έδωσε ο Θεός στον κάθε άνθρωπο κατ’ αναλογία, τα τάλαντά του, εκείνος που με καταχρήσεις επιβαρύνει και βλάπτει την υγεία του (π.χ. ο αλκοολικός, ο ναρκομανής, ο καπνιστής, ο ηδυπαθής, ο ασελγής και ακόλαστος,ο κοιλιόδουλος και τρυφηλός).

Ο τελευταίος αυτός χρησιμοποιεί το σώμα του όχι όπως θέλει ο Θεός αλλ’ όπως θέλει ο διάβολος. Ο απόστολος σήμερα λέει, ότι το κορμί μας δεν το εξουσιάζουμε, δεν είναι δικό μας· το κορμί μας πρέπει να είναι σαν μια λαμπάδα που καίει μπροστά στην αγάπη του Χριστού μας. Πως λοιπόν χρησιμοποιούν σήμερα οι άνθρωποι το κορμί, τις δυνάμεις και τις αισθήσεις του; Φέρονται δυστυχώς σαν άσωτοι.

– Ο Κύριος σου ‘δώσε τα μάτια για να βλέπεις τα ωραία που «εποίησεν εν τω ουρανώ και εν τη γη» (Ψαλμ. 134,6) και να τον δοξάζης, όχι για να βλέπεις τα αισχρά και ακατονόμαστα και να τα χρησιμοποιείς για κακό· έτσι φέρεσαι σαν άσωτος.

– Σου ‘δώσε τα αυτια για ν’ ακούς το ευαγγέλιο, τον απόστολο, τον Ακάθιστο ύμνο, τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδος, τη θεία λειτουργία,το κήρυγμα, για ν’ ακούς τη συμβουλή της μάνας και του πατέρα, όχι για να τα τεντώνεις σε ακούσματα ασεβή και φθοροποιά. Όποιος χρησιμοποιεί την ακοή του για κακό είναι άσωτος.

– Άσωτος είναι ακόμα εκείνος πού, ενώ ο Θεός του ‘δώσε χέρια και μπορεί μ’ αυτά να κάνει τόσα καλά, χρησιμοποιεί τα χέρια για ατιμίες, κλοπές, πλεονεξίες, ανηθικότητες.

– Άσωτος είναι κ’ εκείνος πού, ενώ έχει πόδια και μπορεί να έρχεται στην εκκλησία τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, εν τούτοις τα πόδια τα ‘χει για το διάβολο, όχι για το Θεό, κ’ είναι ζήτημα αν εκκλησιάζεται μια φορά το χρόνο.

– Άσωτος ακόμα είναι εκείνος πού, ενώ ο Θεός του ‘δώσε γλώσσα κ’ η γλώσσα του έπρεπε νάνε μια κιθάρα που θα υμνεί τον Πλάστη, θα λαλεί τα ωφέλιμα και θα συμβουλεύει τα πρέποντα, αυτός κάνει τη γλώσσα όργανο αμαρτίας και κεντάει σαν το σκορπιό. Μια γλώσσα που ψεύδεται, συκοφαντεί, κουτσομπολεύει, γλώσσα που γίνεται πριόνι του διαβόλου, δυναμίτης, φωτιά του άδου, γλώσσα προ παντός που βρίζει τα θεία, είναι άσωτη, κατασπαταλά το μεγάλο αυτό προνόμιο που δόθηκε στον άνθρωπο· προτιμότερο θα ‘ταν να ξερριζωθή. Έχουμε όμως και κάποιο άλλο αγαθό πού ‘νε ανώτερο απ’ όλα όσα είπαμε. Το μεγάλοπρονόμιο, ο θησαυρός μας, είναι η Ορθοδοξία, το ότι αναγεννηθήκαμε στην ιερά κολυμβήθρα. Και όμως δεν εκτιμούμε την Ορθοδοξία· πολλοί την ανταλλάσσουν με διάφορες αιρέσεις. Αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι άσωτοι· μοιάζουν με τον ανόητο εκείνον, που έχει χρυσά νομίσματα και τα ανταλλάσσει με ευτελή χαλίκια. Ιδού, αγαπητοί μου, ο κύκλος της ασωτίας.

Εγώ, αδελφοί μου, θαυμάζω πως ο Εσταυρωμένος μάς ανέχεται, πως ακόμη μάς αγαπά!Λέει σήμερα γι’ αυτόν ο ωραίος ύμνος της Εκκλησίας· «ο δι’ εμε εν σταυρώ τας αχράντους σου χείρας απλώσας, ίνα του δεινού θηρος αφαρπάσῃς με» (δοξ. αίν.)· άπλωσες, λέει, τα ματωμένα χέρια σου, για να μ’ αρπάξεις απ’ το στόμα του φοβερού θηρίου. Και ενώ ο Χριστός με ανοιχτά τα χέρια μάς καλεί όλους στην αγκάλη του, εμείς, αντί να τον πλησιάσουμε, εξακολουθούμε να ασωτεύουμε. Πόσα κέντρα διαφθοράς, πόσες πορνείες, πόσα καζίνα, πόσες χαρτοπαιξίες, πόσες παράνομες συμβιώσεις, πόσες ψευδορκίες, πόσες κλοπές, πόσες αδικίες, πόση αυθάδεια, πόσες ύβρεις, πόσες βλαστήμιες! Απορώ πως δεν ανοίγουν οι καταρράκτες του ουρανού να πέσει φωτιά, πως τα ποτάμια δεν φουσκώνουν να μάς πνίξουν, πως δεν γίνεται σεισμός και να μην αφήσει τίποτα όρθιο, πως δεν ανοίγει η γη να μάς καταπιεί τα σκουλήκια. «Δόξα τη μακροθυμία σου, Κύριε».

Αλλά έως πότε; Ας μετανοήσουμε, αγαπητοί μου. Είμαστε όλοι άσωτοι· διαβάτες που έχασαν το δρόμο τους, πρόβατα που έχασαν τη στάνη και τον ποιμένα τους, ναυαγοί στ’ άγριακύματα. Ο δρόμος είναι ο Χριστός, ο βοσκός μας είναι ο Χριστός, ο πατέρας μας είναι ο Χριστός. Όλοι οι άσωτοι ας γυρίσουμε σ’ αυτόν.

Ας μιμηθούμε τον Άσωτο. Όπως τον μιμηθήκαμε στη ζωή της αμαρτίας, να τον μιμηθούμε τώρα στη ζωή της μετανοίας και επιστροφής. Ας πέσει ένα δάκρυ απ’ τα μάτια μας.

Άγγελος σήμερα περιφέρει δίσκο, το δίσκο της μετανοίας· δεν ζητάει τα λεφτά μας, ζητάει τα δάκρυά μας. Κλάψαμε πολλές φορές και για πολλές αιτίες, μα δεν κλάψαμε ποτέ για τ’ αμαρτήματά μας. Ένα δάκρυ μετανοίας, σαν του ασώτου υιού, αυτό περιμένει ο Κύριος.

Ας κλάψουμε λοιπόν! Τι είμαστε, πέτρες; τίποτα δεν μάς συγκινεί; Ας κλάψουμε για τις πορνείες μας, για τις μοιχείες μας, για τις πλεονεξίες μας, για τις αδικίες μας, για τις βλασφημίες μας, για τις αμαρτίες πού ‘νε σαν την άμμο της θαλάσσης και σαν τις τρίχες της κεφαλής μας. Ας πέσουμε μπροστά στον Εσταυρωμένο. Ένα δάκρυ το παίρνει ο άγγελος, το πάει στα ουράνια, και γίνεται διαμάντι μπροστά στο Θεό. Κι ας πούμε όλοι σήμερα μικροί και μεγάλοι·

«Πάτερ ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου, και ουκέτι ειμί άξιος κληθήναι υιός σου»(Λουκ. 15,21)· Αμήν.

† επίσκοπος Αυγουστίνος
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία, η οποία έγινε στον ιερό ναό Τριών Ιεραρχών Καισαριανής- Αθηνών την 1-3-1964

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!   

Προσθέστε Σχόλιο

Εγγραφείτε στο Newsletter!

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε νέα & ενημερώσεις