Προσευχή | proseuxi.gr

Τα τρία βαπτίσματα

τρία βαπτίσματα

Τα τρία βαπτίσματα

Ποια είναι τα τρία βαπτίσματα των Ορθοδόξων Χριστιανών;

«᾿Απὸ τότε ἤρξατο ὁ ᾿Ιησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 4,17)

Όλοι αγαπητοί μου, όλοι οι ορθόδοξοι Χριστιανοί γίναμε μέλη της Εκκλησίας με το ιερό βάπτισμα. Μεγάλο το μυστήριο αυτό και σπουδαία η σημασία του, όπως εξηγήσαμε άλλοτε. Αναγεννά και λευκαίνει την ψυχή , την καθαρίζει από το προπατορικό και κάθε άλλο προσωπικό αμάρτημα. Γεννάται όμως το ερώτημα. Τι γίνεται με το βάπτισμα; Διατηρούμε την καθαρότητα που μας χάρισε το θείο αυτό λουτρό;

Τα παιδιά – και οι μεγάλοι – που βγαίνουν από την Ιερά κολυμβήθρα μετά το βάπτισμα πρέπει να ζήσουν μια αναμάρτητη ζωή. Πρέπει να κρατήσουν λευκό, καθαρό, απαστράπτοντα σαν το χιόνι το ένδυμα του βαπτίσματος. Ποιος όμως μπορεί να το κατορθώσει αυτό; Κι αφού αυτό είναι ανθρωπίνως αδύνατο, τι γίνεται όταν μετά το βάπτισμα ο Χριστιανός αμαρτήσει; Είναι πράγματι μεγάλο το κακό. Καταλογίζεται σοβαρά. Αλλιώς κανονίζει η Εκκλησία τα προ του βαπτίσματος και αλλιώς τα μετά το βάπτισμα αμαρτήματα. Στην αρχαία Εκκλησία υπήρχε και μια γνώμη, που υποστήριξαν ορισμένοι θεολόγοι, ότι εάν αμαρτήσει κάποιος μετά το βάπτισμα δεν υπάρχει γι’ αυτόν συγχώρησις. Αλλά τη γνώμη αυτή δεν την δέχθηκε η Εκκλησία, και καταδίκασε αυτούς που την υποστήριζαν.

Για τα αμαρτήματα μετά το βάπτισμα όρισε η Εκκλησία ένα άλλο δεύτερο βάπτισμα.

Αυτό είναι για όλους τους πιστούς από κει και πέρα. Τα μικρά παιδιά και όλοι οι νεοφώτιστοι περνούν από την πρώτη κολυμβήθρα και βγαίνουν άγγελοι. Μετά όμως χρειάζεται άλλη κάθαρσις. Όλοι εμείς, από επτά χρονών παιδιά -γιατί από τότε πονηρεύεται ο άνθρωπος-, μέχρι τον ασπρομάλλη γέροντα, όλοι μας πρέπει να περάσουμε κι από μια άλλη κολυμβήθρα. Ποια είν’ αυτή; Είναι το άλλο μυστήριο, που ίδρυσε ο Κύριος με την προτροπή του σημερινού ευαγγελίου «Μετανοεῖτε» (Ματθ. 4,17). Το ίδρυσε και με τα άλλα λόγια που είπε στους αποστόλους «λάβετε Πνεῦμα ῞Αγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς…» (Ιωάν. 20,22-23). Είναι το μυστήριο που δεν παραδέχονται οι προτεστάντες και απορρίπτουν οι χιλιασταί. Είναι το μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως. Σε αυτό πρέπει κάθε Χριστιανός να προσέρχεται μετά το βάπτισμα.

Εάν το βάπτισμα σβήνει το προπατορικό αμάρτημα, η μετάνοια και η εξομολόγησις σβήνει τα προσωπικά μας αμαρτήματα. Και ποιος μπορεί να τα μετρήσει αυτά; Ευκολότερο είναι να μετρήσεις τις τρίχες της κεφαλής σου ή την άμμο της θαλάσσης ή τις σταγόνες των ωκεανών, παρά τα αμαρτήματα σου και τα αμαρτήματα όλης αυτής της γενεάς. Έχεις λοιπόν ανάγκη μετανοίας, έτσι είσαι υποχρεωμένος να προσέρχεσαι στο μυστήριο αυτό.

– Για ποιο λόγο; Εγώ δεν κάνω τίποτε κακό…

Δεν κάνεις τίποτε; Δεν έχουμε ανάγκη μετανοίας, αδέρφια μου, γι’ αυτά που περνούν από το μυαλό μας, για τους αισχρούς και τόσους άλλους λογισμούς; Μα όλα ξεκινούν απ’ το μυαλό. Αυτός που μισεί λ.χ. δεν χρειάζεται να πάρει μαχαίρι και να σκοτώσει τον άλλο για να πούμε ότι αμάρτησε, διότι και «πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστί…» (Α´ Επ.Ιωαν. 3,15). Και ο εμβλέψας γυναίκα με βλέμμα πονηρό, λέει ο Χριστός, κι αυτός έκανε την αμαρτία μέσα στην ψυχή του (Ματθ.). Έχουμε λοιπόν ανάγκη μετανοίας για τους αμαρτωλούς λογισμούς, για τους όρκους, τις βλαστημίες, τα άπρεπα λόγια (ψέματα, συκοφαντίες, κατακρίσεις) -πόσα αμαρτήματα δεν κάνει η γλώσσα! Έχουμε ανάγκη μετανοίας για τις πορνείες, τις μοιχείες, τις κλοπές, τη σατανική μαγεία, τις αδικίες, τις αρπαγές που κάνουμε, για το αίμα των αθώων… Εδώ όμως ακούς διαμαρτυρία.

– Εμείς δεν κάναμε κανένα φόνο, δεν βάψαμε τα χέρια μας με αίμα…

Λάθος κάνετε. Αν ένας άγγελος πάρει ζυγαριά, θα δείτε πόσοι φονιάδες θα βρεθούν.

– Φονιάδες; Εμείς δεν σφάζουμε ούτε κότα!…

Και όμως! Ανατριχιάζουμε τις μέρες αυτές όταν ακούμε, ότι ο Ηρώδης πήρε το μαχαίρι κ’ έκοψε σαν τα πράσα, τα θέρισε σαν τα στάχυα, δεκατέσσερις χιλιάδες. Σήμερα εμείς;… Μου έρχεται να σταματήσω. Γιατί θα το πω, αλλά ποιος θ’ ακούσει. Ο Ηρώδης, που δεν πίστευε, έσφαξε τότε δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια. Κ’ εμείς σήμερα; ασυγκρίτως περισσότερα! Δεν είναι τίποτα τα Ελληνόπουλα που έσφαξαν οι εχθροί, Τούρκοι και Βούλγαροι. Που να το πεις, ότι οι γονείς, μάνα κι ο πατέρας, ξερίζωσαν μεσ’ απ’τα σπλάχνα τους τα λουλούδια του ουρανού με τις εκτρώσεις! Κι όμως αυτοί λέγονται χριστιανοί, έρχονται στην εκκλησία και τολμούν και κοινωνούν. Πλούτισαν και θησαύρισαν οι ασυνείδητοι γιατροί, έχτισαν επαύλεις. Αλλοίμονο μας! Θα γίνει σεισμός και μόνο για το αμάρτημα αυτό των εκτρώσεων.

Είναι μικρότερη αμαρτία το να βάλεις δυναμίτη και να τινάξεις στον αέρα μια εκκλησία από το να ξεριζώσεις ένα παιδί μεσ’ απ’ τα σπλάχνα σου. Το παιδί σου το έδωσε ο Θεός, δεν το έκανες εσύ με το ένστικτο, το έκανε ο Θεός και η Παναγία. Η Αγία Τριάς το φύτεψε λουλούδι μεσ’ στη γλάστρα σου, κ’ εσύ πήγες και το ξερίζωσες. Αν έρθει η γειτόνισσα και σου ξεριζώσει από τη γλάστρα το βασιλικό, θα πιαστείτε και θα γίνετε μαλλιά – κουβάρια. Κ’ εδώ ξεριζώνεις με τα χέρια σου το λουλούδι του Θεού! Κάποιος διδάσκαλος της Εκκλησίας λέει, ότι γι’ αυτά τα αμαρτήματα πρέπει ο καθένας μας να κλάψουμε, αδέρφια μου, – ξέρετε πόσο; Πρέπει να χύσουμε τόσα δάκρυα όσο είχε η κολυμβήθρα που μας βαπτίσανε!

Μα δεν έχουμε δάκρυα. Στέρεψαν οι πηγές των δακρύων, στέρεψαν οι καρδιές, έγιναν πέτρινες, αναίσθητες, πεπωρωμένες.

Αλλ’ αν δεν έχουμε τόσα δάκρυα όσα είχε ο Δαυίδ, που σηκωνόταν τη νύχτα και μούσκευε την κλίνη του, αν δεν έχουμε τα δάκρυα της πόρνης και του Πέτρου που «έκλαυσε πικρώς», αν δεν έχουμε τα δάκρυα των αγίων ασκητών, ας βρούμε τουλάχιστον ένα δάκρυ. Όπως οι επίτροποι βγάζουν δίσκο και μαζεύουν τον οβολό του εκκλησιάσματος, έτσι και κάποιος άγγελος βγάζει έναν άλλο δίσκο. Και τι ζητά; Ένα δάκρυ! Θέλει απ’ όλους μας να πάρει ένα δάκρυ, για να τ’ ανεβάσει μπροστά στο Θεό. Ένα δάκρυ πραγματικής μετανοίας είναι Ιορδάνης ποταμός, κολυμβήθρα που σβήνει τα αμαρτήματα.

Είδαμε, αγαπητοί μου, δυο βαπτίσματα, το ένα είναι στα μικρά μας χρόνια, το δεύτερο είναι η μετάνοια και η εξομολόγηση. Υπάρχουν τρία βαπτίσματα, ποιο είναι το τρίτο βάπτισμα; Αυτό είναι ανώτερο όλων, κι από την κολυμβήθρα κι από τη μετάνοια. Αλλ’ εμείς, βρωμερά σκουλήκια της γης, κοράκια μαύρα και απαίσια, δεν το αξίζουμε. Ποιο είν’ αυτό; Το τρίτο βάπτισμα είναι, να σ’ αρπάξουν, να σε κλείσουν μέσα, να σου βάλουν ένα σταυρό κάτω, να σου πουν -Πάτησε τον, να πεις -Όχι δεν τον πατώ! Και να σε σφάξουν για το Χριστό. Αυτό είναι το βάπτισμα του αίματος, το βάπτισμα που πήραν οι άγιοι όχι μέσα στα νερά αλλά μέσα στο δικό τους αίμα.

Λοιπόν, Τρία βαπτίσματα.

Αδελφοί μου! Πολλοί τις ημέρες του Δωδεκαημέρου πηγαίνουν στα Ιεροσόλυμα, παίρνουν νερό από τον Ιορδάνη, κι όταν επιστρέφουν τους λένε χατζήδες. Αν όμως εσείς δεν μπορείτε να πάτε στον Ιορδάνη, δεν πειράζει. Γιατί μπορεί χίλιες φορές να περάσετε τον Ιορδάνη, κι όμως να μη σβήσετε ούτε μια αμαρτία σας. Κάποιος άλλος Ιορδάνης, είναι κοντά μας τώρα. «ἀντλήσατε ὕδωρ μετ᾿ εὐφροσύνης ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου» (Ησ. 12,3) ελάτε λέει, να πάρετε νερό από κει που πηγάζει η σωτηρία.

Κοντά μας είναι, αδέρφια μου, τρις Ιορδάνηδες που τρέχουν. Ο ένας είναι η κολυμβήθρα του μυστηρίου του βαπτίσματος, από κει βγαίνουν αγγελούδια. Ο άλλος είναι τα δάκρυα της μετανοίας, από κει βγαίνουν άγιοι. Και ο τρίτος είναι το αίμα, από κει βγαίνουν μάρτυρες και ομολογηταί.

Ω Θεέ μου, ω Χριστέ, ω Παναγίαμ τι μυστήρια έχει η θρησκεία μας! Είναι ζωντανή. Ας τα πιστεύουμε. Ας τα λατρεύουμε. Ας είμαστε πιστά της τέκνα. Κι άμα φτάσει η τελευταία ώρα της ζωής μας, να σφραγίσουμε τα χείλη μας με το «Μνήσθητλί μου Κύριε…» (Λουκ. 23,42), Αμήν.

† Επίσκοπος Αυγούστινος

«Τα τρία βαπτίσματα»
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία στον ιερό ναό Αγίου Βασιλείου Πειραιώς 8-1-1961

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!   

Σχετικά άρθρα με «Τα τρία βαπτίσματα»:
Γιατί βαπτίσθηκε ο Χριστός;
Παίζεις χαρτιά;
Ο γάμος σήμερα γίνεται συνάλλαγμα
Αγάπη και ταπείνωση περπατάνε χέρι – χέρι…

Προσθέστε Σχόλιο

Εγγραφείτε στο Newsletter!

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε νέα & ενημερώσεις