Προσευχή | proseuxi.gr
Αρχική » Διαφορα » Η Εκκλησία σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό της κρίσης

Η Εκκλησία σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό της κρίσης

Η Εκκλησία σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό της κρίσης

Η Εκκλησία σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό της κρίσης

Γράφει ο Αρχ. Φώτιος Γαβριελάτος ιεροκήρυκας Ι.Μ. Κεφαλληνίας

Όλες αυτές τις μέρες παρακολουθούμε διάφορες αναφορές ειδικών και μη για τη λεγόμενη πρόθεση συμφωνίας μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας και τον περιβόητο διαχωρισμό των δύο κορυφαίων θεσμών, που αν κατάλαβα καλά δεν είναι διαχωρισμός αλλά συνεταιρισμός και μάλιστα με οικονομικούς όρους και προϋποθέσεις που στην βάση τους δημιουργούν περισσότερα προβλήματα διότι δύσκολα το κράτος θα τηρήσει την οποία συμφωνία και της δεσμεύσεις που απορρέουν από τους όρους αυτού του συμφώνου…

Όλο αυτό το πακέτο της εν λόγω συμφωνίας έχει πολλές παραμέτρους και το βασικότερο την ουδετερότητα του νέου Συντάγματος. Επιζητεί λοιπόν η κυβέρνηση να χαρακτηριστεί η πατρίς μας ουδέτερη από κάθε έννοια θρησκείας μακριά από την πίστη των πατέρων μας που έδωσαν το αίμα τους για την εδραίωση και ίδρυση του Ελληνικού κράτους. Τουλάχιστον έδωσε την δυνατότητα σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη να ψάξει, να ερευνήσει, την υπάρχουσα νομοθεσία που διέπει την σχέση των δύο μεγάλων θεσμών και μέσα από την ιστορική διαδρομή να λύσει της οποίες απορίες έχει.

Επειδή όμως με μεγάλη ευκολία διαγράφουμε την ιστορία και τη προσφορά της Εκκλησίας σε αυτόν τον τόπο καλό θα είναι να μην κάνουμε τους έξυπνους χωρίς την ουσιώδη γνώση του μεγάλου αυτού ζητήματος.

Δυστυχώς διαγράφουμε εύκολα την μήτρα που κράτησε το γένος ενωμένο με την έννοια της πατρίδος σε δύσκολες περιόδους και ειδικότερα στα 400 χρόνια της τουρκικής κατοχής, ξεχνάμε τον ταπεινό παπά όπου με τα ολίγα γράμματα που ήξερε, με το ψαλτήρι κρατούσε αναμένει την φλόγα του γένους. Μέσα από την ασυμβίβαστη ζωή των Αγίων έδιναν νόημα στην ύπαρξη των σκλαβωμένων και ταυτόχρονα πότιζαν την ρίζα της λευτεριάς. Ποιο άλλο κράτος θα είχε διασωθεί μετά από τόσα χρόνια σκλαβιάς; Κανένα… Απλά θα είχε εξαφανιστεί. Μόνο το δικός μας γένος έμεινε ζωντανό και αθάνατο όσο και αν προσπάθησαν…

Ξεχάσαμε τα λόγια του Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη και τόσων άλλων που πότισαν το δένδρο της ελευθερίας με το αίμα τους. Ξεχάσαμε ότι μόνο η Εκκλησία έδωσε τα πάντα για να γεννηθεί το νέο κράτος, και κάθε φορά ήταν εκείνη που το τροφοδοτούσε με γη και ύδωρ!! Και τώρα είναι βαρίδι, είναι περιττή για την πρόοδο και τον εξηχρονισμό της Πολιτείας, διότι αποτελεί για πολλούς αναχρονιστική και μεσαιωνική.

Ακούμε μερικούς να ελπίζουν στην αποκαθήλωση της από την συνείδηση του κάθε πολίτη αυτής της κοινωνίας αλλά ξεχνούν ότι η Εκκλησία είναι το έσχατο σώμα του Χριστού μέσα στην ανθρώπινη ιστορία και ποτέ δεν θα χαθεί, θα παραμείνει ζωντανή δίδοντας μαρτυρία Χριστού σε όποιον την επιζητεί, είτε είναι επικρατούσα, είτε ελεύθερη και αδέσμευτη από τους κρατούντας.

Άρα αυτά που διαβάζουμε και ακούμε απλά είναι παραφωνία και ο καθείς από την δική του οπτική τα αναλύει και προσπαθεί να πείσει για την ορθότητα των λεγομένων του, και εμείς σε στάση αναμονής των αποφάσεων της Ιεράς Συνόδου προσπαθούμε να καταδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες αλλά πολίτες με δικαιώματα που παράγουμε έργο πνευματικό Όχι ως δημόσιοι υπάλληλοι αλλά λειτουργοί του Θεού και του Ανθρώπου.

Όλο αυτό το διάστημα σήκωσε η Εκκλησία τον σταυρό της κρίσης και τώρα ως αντίδωρο το κράτος πετά στο δρόμο τους Σαμαρείτες που έτρεξαν να θεραπεύσουν ανάγκες και προβλήματα χωρίς διακρίσεις, με γνώμονα μόνο την ΑΓΑΠΗ.

Μέσα λοιπόν στο πλαίσιο της θρησκευτικής ελευθερίας ο νομοθέτης έδωσε την δυνατότητα σε όλους μας να έχουμε την δυνατότητα να πιστεύουμε όπου θέλουμε (άρθρο 13 ) και σε ειδικές περιπτώσεις όπως στους μουσουλμάνους Έλληνες της Θράκης και στους Εβραίους να έχουν το δικό τους νομικό πλαίσιο από το 1920 και να απολαμβάνουν το καθεστώς των ΝΠΔΔ.

Όπως και η Εκκλησία. Άρα υφίσταται η θρησκευτική ελευθερία… Το ουδέτερο του νέου Συντάγματος ανοίγει νέα κερκόπορτα και οφείλουμε να έχουμε στην σκέψη μας σε πολλά, και επικίνδυνα για την χώρα μας σενάρια. Ότι είμεθα οι Πλειάδες των Ελλήνων ορθόδοξοι δεν σημαίνει ότι έχουμε περισσότερα προνόμια από τους άλλους. Και να είχαμε ποιον πειράζει και ενοχλεί όταν είμεθα ομόθρησκοι; Εξάλλου ποια Εκκλησία σε άλλο κράτος έχει δώσει τόσα πολλά; Καμία, συνεπώς δεν υπάρχει μοντέλο που πρέπει να εφαρμόσουμε ούτε καν το Γερμανικό, διότι εδώ υπάρχει δεσμός αίματος που δεν διαγράφεται με τίποτα και κανείς δεν πρέπει να το ξεχνά. Άρα ας προσέξουν καλά αυτοί που θα αποφασίσουν διότι φοβάμαι ότι θα ανοίξουν μεγαλύτερα θέματα και προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.

Το έθνος μας δεν καταστρέφεται από την Εκκλησία αλλά από της πολιτικές που εφαρμόζουν και ακολουθούν.

Επιθυμούν να φορέσουμε κουστούμια που τα ράβουν για εμάς, χωρίς εμάς. Ραμένα με ξένα υλικά μακριά από την αιματοβαμμένη παράδοση αυτού του πολύπαθου τόπου. Δυστυχώς χάθηκαν οι ηγέτες που έδιναν όραμα και άνοιγαν δρόμους στην ζωή και στην σκέψη μας, τώρα βάλθηκαν όλα να τα καταστρέψουν και προπάντων με την δίκη μας ανοχή και ευλογία.

Ελπίζω να μην περάσει το προικοσύμφωνο της υποτέλειας, διότι θα μετατρέψει την Εκκλησία μας ζητιάνα στα σκαλοπάτια του Μαξίμου.

Και μη ξεχνάτε! Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό μας Δελτίο για να μαθαίνετε νέα και ενημερώσεις…

Ενημερωτικο Δελτιο

  

Σχετικά άρθρα με «Η Εκκλησία σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό της κρίσης»:

Η Εκκλησία περνά στο περιθώριο και στην ουδετερότητα
Η Αγία Εκκλησία είναι άμπελος
Τι σημαίνει χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους;
Η Εκκλησία είναι Εκκλησία!

Προσθέστε Σχόλιο

Διάφορα