Προσευχή | proseuxi.gr

Χριστιανισμός αρχή του η διάπλαση της καρδιάς

Χριστιανισμός

Ο Χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό

Ο Άγιος Βασίλειος σε επιστολή του προς μία χήρα γυναίκα, έγραφε για το πως θα πρέπει να λειτουργούν οι πιστοί μέσα στην κοινωνία:

«Υπάρχει το εξής θεωρητικόν τέχνασμα δια τας περιστεράς· όταν οι ασχολούμενοι με τα τοιαύτα συλλάβουν μίαν και την εξημερώσουν μέχρι σημείου να στέκεται εις τα χέρια των και να τρώγη μαζί των, τότε αλείφουν τας πτέρυγάς της με μύρον και την αφήνουν να συναγελασθή με τας περιστεράς που είναι έξω. Αυτή δε η ευωδία του μύρου καθιστά όλην εκείνην την αγρίαν αγέλην κτήμα του κατόχου της τιθασσευμένης περιστεράς· διότι ακολουθούν και αι άλλαι τας ευωδιαζούσας πτερύγας της περιστεράς και εισέρχονται στο κλουβί» [1].

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύοντας τις Πράξεις των Αποστόλων, μιλώντας για τις επιβουλές, που γίνονται μεταξύ των ανθρώπων, γράφει:

«Ας μη νομίσομε τις επιβουλές σαν κάποιο φοβερό πράγμα. Εφόσον δεν επιβουλευόμαστε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας, κανένας δεν θα μπορέσει να μας επιβουλευθεί, ή καλύτερα θα μας επιβουλεύονται βέβαια, όμως δεν θα μας βλάπτουν καθόλου, αλλά και θα μας ωφελούν πάρα πολύ· ώστε από μας εξαρτάται και το να κακοπαθήσουμε και το να μη κακοπαθήσουμε. Να το διακηρύσσω με μεγάλη παρρησία ότι τον Χριστιανό κανένας από τους ανθρώπους που κατοικούν στην γη δεν θα μπορέσει να τον βλάψει. Και γιατί λέγω από τους ανθρώπους; Ούτε ο ίδιος ο δαίμονας, ο τύραννος, ο διάβολος, εάν δεν αδικήσει ο ίδιος τον εαυτό του· και αν ακόμη θελήσει κάποιος να μας κάνει οποιοδήποτε κακό, άδικα θα το επιχειρήσει. Διότι, όπως ακριβώς κανένας δεν θα μπορέσει να βλάψει άγγελο που βρίσκεται στην γη σαν άνθρωπος, έτσι ούτε άνθρωπος άνθρωπο. Αλλ ̓ ούτε ο ίδιος είναι δυνατόν να βλάψει άλλον, εν όσω θα είναι αγαθός» [2].

Ο Άγιος Νεκτάριος μας λέγει για τον χαρακτήρα και την επαγγελία του Χριστιανισμού:

«Ο Χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε εδρεύει μόνο στο γνωστικό του ανθρώπου, αλλά μάλλον στο βουλητικό και συναισθητικό…

…Γιατί ο Χριστιανισμός δεν έχει σαν αρχή την μόρφωση απλώς του πνεύματος, αλλά την διάπλαση της καρδιάς. Γι ̓ αυτό και δεν απαιτεί από τους οπαδούς του την γνώση μόνον των θεωριών του, αλλά και την εφαρμογή τους. Απαιτεί και την συνεργασία του βουλητικού, ώστε να δεχθεί τις αρχές και τις θεωρίες του σαν θεϊκές και σωτήριες και να τις εφαρμόσει στην ζωή του. Ζητεί όμως και την συνδρομή του συναισθητικού ώστε να αναλάβει αυτό το έργο με πόθο και αγάπη και να αφιερωθεί με όλη του την ψυχή και την καρδιά στο έργο του χριστιανισμού. Ο Χριστιανισμός επειδή είναι η αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο, ζητεί οι οπαδοί του να είναι άγιοι και τέλειοι, ώστε όλοι μαζί να αποτελούν ένα Σώμα, την Εκκλησία, που έχει κεφαλή της τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Θεό που μας αποκαλύφθηκε» [3].

Ο Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, μιλώντας για την θυσιαστική ζωή σημειώνει:

«Μου έλεγε κάποιος γιατρός για το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» την εποχή, κατά την οποία ήταν γεμάτο από αφιερωμένες αδελφές νοσοκόμες, οι οποίες έλειωναν σαν λαμπάδες στην διακονία των πονεμένων. «Ο Ευαγγελισμός έχει πολύ υψηλό επίπεδο νοσηλείας, διότι έχει πολλές αδελφές αφιερωμένες, που δεν έχουν άλλο επάγγελμα, ούτε οικογένεια και είναι αφιερωμένες εξ ολοκλήρου στον πόνο. Και ξαγρυπνούν και κουράζονται και ταλαιπωρούνται, για να βοηθήσουν τους ασθενείς». Τι σημαίνει νοσηλευτικό προσωπικό; Σημαίνει να βλέπει στο πρόσωπο του αρρώστου τον Ιησού Χριστό, τον Κύριό του, και να τον διακονεί με το αίσθημα ότι διακονεί τον Κύριό του» [4].

Ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας γράφοντας Περί της εν Χριστώ ζωής, έλεγε

«Τέτοια είναι η εν Χριστώ ζωή. Έτσι αποκρύπτεται κι έτσι αποκαλύπτεται: με το φως των καλών έργων, που είναι η αγάπη. Γιατί στην αγάπη βρίσκεται η λαμπρότητα κάθε αρετής και αυτή συγκροτεί την εν Χριστώ ζωή, όσο εξαρτάται από την ανθρώπινη σπουδή. Δεν θα έσφαλε κανείς, αν την ονόμαζε ζωή. Γιατί είναι ένωση με τον Θεό, και αυτό είναι ζωή, όπως ο χωρισμός από τον Θεό γνωρίζουμε ότι είναι θάνατος… Τι άλλο από την αγάπη θα ονομαζόταν δικαιότερα ζωή; Αλλά και πέρα από αυτά , όταν όλα αφανισθούν, εκείνο που απομένει και δεν αφήνει τους ζωντανούς να πεθάνουν, είναι η ζωή. Τέτοια όμως είναι η αγάπη» [5].

Σημειώσεις:
[1] Μ. Βασιλείου Ε.Π.Ε. τομ. 2 σελ. 385.
[2] Ι. Χρυσοστόμου Ε.Π.Ε. τομ. 16Β σελ. 177.
[3] Νεκταρίου Κεφαλά Μητροπολίτου Πενταπόλεως Άπαντα τομ. Ε ́ σελ. 230.
[4] Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου «Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα», Εκδ. Ι. Η. Κεχαριτωμένης σελ. 32.
[5] Αγίου Νικολάου Καβάσιλα Περί της εν Χριστώ ζωής Εκδ. Ι. Η. Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος Σουρωτή σελ. 255

Εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος»
28 Μαρτίου 2014 – Αρ. Φυλ. 2016

Σχετικά άρθρα:
Άνδρας και γυναίκα δεν είναι πια δύο ξεχωριστά σώματα, αλλά ένα…
Γιατί ντρέπεσαι να εξομολογηθείς;
Ποιο θα είναι το όνομα του παιδιού σας;
Σ’ ευχαριστώ και σε δοξολογώ Κύριε

Ακολουθήστε μας

Ακολουθήστε μας για να είστε απόλυτα συντονισμένοι με τις ενημερώσεις της ημέρας και εμείς αναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα.

Εγγραφείτε στο Newsletter!

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε νέα & ενημερώσεις

X